Posts Tagged ‘marcos’

Entrevista a Xesús Manuel Marcos

Maio 18, 2008

A edición impresa d’ A Nosa Terra publica unha entrevista con Xesús Manuel Marcos, o autor d’ A lúa dos Everglades, Premio Terra de Melide 2007. Na entrevista o autor do Caurel fala dos seus próximos proxectos:

“Estou traballando nunha tetraloxía, da cal só podo dicir os temas, porque cando adianto cousas así parece que se gafan. Xa teño unha novela rematada sobre o tema da guerra, non da Guerra Civil española porque penso que en Galiza está xa bastante tocado, malia que non teñamos aínda unha obra de referencia que esgote o tema. As outras tres novelas tratarán a fame, a morte e a enfermidade. A primeira está case documentada, a falta dalgunha información que teño que consultar en Santiago e a da enfermidade xa está bastante avanzada. As catro novelas transcorren en distintas épocas e distintos lugares.”

Novas críticas no “Faro da Cultura”

Maio 1, 2008

Francisco Martínez Bouzas publica unha nova crítica sobre A lúa dos Everglades, a novela de Xesús Manuel Marcos. Así mesmo, no mesmo espazo de Faro da Cultura hoxe aparecen os textos de Dorinda Castro Soliño sobre Diario dun pai acabado de nacer de Henrique Alvarellos e de Laura Caveiro sobre a tradución d’ O segundo sexo de Simone de Beauvoir.

“A lúa dos Everglades”, crítica interesante

Abril 22, 2008

Xosé Manuel Eyré publica unha interesante crítica d’ A lúa dos Everglades a novela de Xesús Manuel Marcos, gañadora do premio de narrativa Terra de Melide 2007. Transcribimos un dos parágrafos do texto.

A lúa dos Everglades de Xesús Manuel Marcos obtivo o galardón do sétimo certame melidense. Trátase dunha boa novela, do melloriño que a narrativa galega do ano pasado nos deixou. Alá polo verán de 2005 xurdía a noticia de que Sofía Romo, irmá de Prudencio Romo, emigrada nos USA, logo dun atraco sufría amnesia, non era quen nin de lembrar o seu propio nome e cantaba acotío cancións de Os Tamara, preciamente por elas sería como, tras moitos meses de procura, a darían atopado nunha residencia estadounidense. Caso de violencia contra os emigrantes que, desafortunadamente, non é único. Esta é a orixe, o impacto que produciu no autor. Isto e mais a conciencia do desamparo que padece a vellez nos nosos días. E velaí, logo, que os versos de cancións de Os Tamara que salfiren o discurso non obedezan a un oportuno aceno de cara á galería. E velaí, logo, que sería ben que a homenaxe do autor se vise acompañada da do lector.”