Posts Tagged ‘fervenzas’

Xavier Queipo, entrevista en “Fervenzas literarias”

Xullo 11, 2008

O escritor Xavier Queipo, autor de Dragona, novela recentemente traducida ao portugués, é entrevistado en Fervenzas literarias. Recollemos un dos parágramos desta longa e interesante entrevista referidos a Dragona:

“Si, [Dragona]é unha novela de personaxes e está chea de contradicións (xa dicía Cortázar que as contradicións son o motor das nosas vidas). A xente cada vez ten máis incertezas e menos seguridade, e eu reflexo as miñas propias inseguridades nesa media ducia de personaxes que aparecen na novela, cada un deles ten unha parte miña.

Pola miña experiencia de emigrante podo entender as situacións doutro que chega a un lugar que non é o seu, que non coñece a lingua nin a ninguén. Tamén están as causas que levan á xente a emigrar: económicas, política, identidade sexual…. Todo iso se reflicte na estructura e na esencia de cada un dos personaxes de Dragona.

No futuro creo que as identidades estarán menos marcadas, aínda que un teña o sentimento de pertenza quizais maior ao seu lugar de orixe todos iremos comendo e bebendo das tradicións doutros lugares, é a evolución da sociedade.”

Marcos Calveiro, entrevistado por Fervenzas

Xuño 24, 2008

Fervenzas literarias publica unha longa e interesante entrevista con Marcos Calveiro a raíz da presentación en Compostela de Festina lente. Escollemos dous parágrafos significativos do texto.

  • “Esta novela trata de imprentas, de libros e tamén reflexa o proceso de creación do libro, festina lente, ese bule amodo. A súa primeira versión fíxena moi rápido e un amigo recomendoume ese bule amodo para darlle outra volta máis ao libro. O libro polo tanto ten esa dupla significativa: o proceso na escrita que lle din e por outra parte ten esa referencia á tipografía e a referencia que poñía Manucio aos libros.”
  • “Cando eu teño unha historia tiro con ela cara adiante. Este é o meu primeiro libro para artellar unha novela, nace antes que calquera dos outros libros que teño publicado. Sen embargo, aquí hai moito do que aprendín escribindo para rapaces: o proceso de edición, corrección,… En todos eses libros para Tambre aprendín moitas das cousas que logo utilicei aquí. Ás veces penso que quizais, cando escribín aquela primeira versión de hai tres anos, non foi para adiante porque non era o escritor formado con eses libros de literatura xuvenil.”

“Conversas con Darío Xohán Cabana”

Abril 13, 2008

Lucía Garzón publica en Fervenzas literarias unha anotación sobre a súa lectura de Conversas con Darío Xohán Cabana, o libro preparado por J.L. Calvo e Yago Rodríguez Yáñez. Transcribímola:

Galván en Saor, Fortunato de Trasmundi, O cervo na Torre, As aventuras de Breogán Folgueira foron as obras que máis me marcaron de Darío Xohán Cabana na miña infancia e xuventude. Vivín as aventuras e as historias que contaba como se fosen miñas.
Cando vin na miña libraría de Vigo este libro de Conversas con Darío Xohán Cabana non dubidei nin un intre en levármolo a casa, tal vez buscaba desentrañar algúns dos misterios que para min tiñan eses libros que lin de nova, ou tal vez para recrealas sensacións de volver a aqueles anos cando marchaba cedo ó meu cuarto e sobre a cama devoraba estes e outros libros.
O libro comeza cunha sección chama “Vida e Literatura”, onde Darío repasa a súa dura infancia na aldea de Roás, como se vivía daquela, o traballo do campo, os seus primeiros libros, a política, a relación con Alonso Montero ou con Xosé María Álvarez Blázquez… Un repaso á vida cultural, social e política da segunda metade do século XX.
A segunda parte trata da obra poética de Darío, aquí hei de recoñecer que non lin nin Home e terra, Romanceiro da Terra Chá nin outro libro de poesía do poeta lugués. Aínda que os autores deben de coñecela moi ben, porque desgranan polo miúdo a poesía de Darío, e Darío, como bo amante da poesía, deixase preguntar e responde cunha clarividencia asombrosa.
Na terceira parte volta á infancia. Descoñezo a súa poesía pero as súas novelas téñoas moi dentro. Ao igual que na parte dedicada á poesía, os autores inciden profundamente na obra narrativa de Darío. Que tempos! que libros!
A parte de conversas remata co Darío e a súa relación coa tradución, os seus primeiros poemas de autores franceses como exercicio do seu profesor Alonso Montero, a tradución da Divina Comedia de Dante e no proxecto de traducir poetas occitanos no que anda embarcado nestes intres.
Quen gozara cos libros de Darío que merque este libro, quen queira coñecer como era a Galicia post-ditadura que merque este libro.
Eu, polo momento, vou reler Galván en Saor.
Bicos.