Archive for the ‘Traducións’ Category

«Mal de escola», o novo Pennac en Xerais

Outubro 5, 2008

Como xa anunciaramos hai dúas semanas a edición en galego de Mal de escola, o máis recente éxito de Daniel Pennac, está a piques de chegar ás librarías. Este encontro entre a autobiografía e o ensaio, Premio Renaudot 2007, foi traducido para o galego por Xavier Senín e Isabel Soto.

Daniel Pennac, na liña narrativa de Coma unha novela (Xerais 1993), aborda en Mal de escola a cuestión da escola e da educación dende o punto de vista dos malos alumnos. O autor, un dos máis celebrados das letras francesas contemporáneas, un pésimo estudante adolescente, estuda esta figura do folclore popular outorgándolle a nobleza que se merece e restituíndolle a carga de angustia e dolor que a acompaña. Mal de escola mestura as testemuñas autobiográficas (como estudante e profesor que exerceu a docencia durante vinte e cinco anos nun instituto de París) con reflexións sobre a pedagoxía e as disfuncións da institución escolar, o papel dos pais e da familia co papel da televisión e dos medios de comunicación actuais, a sede de aprendizaxe coa dor de ser un mal estudante, o sentimento de exclusión do alumno e o amor á ensinanza do profesor. Mal de escola, Premio Renaudot 2007, obra traducida ao galego por Xavier Senín Fernández e Isabel Soto López, é un fenómeno editorial en Francia capaz de reabrir, tamén en Galicia, un gran debate arredor das razóns do fracaso escolar e do estado e do futuro da educación pública.

Algúns documentos interesantes na rede sobre a aparición do libro: «Eu vivín o fracaso escolar», La Nación (entrevista); presentación en Italia (vídeo) e o coidadísimo espazo web do libro en Gallimard.

Traducións de Xerais 2008

Setembro 30, 2008

Hoxe con motivo do Día Internacional de Tradución, Valentín Arias López, un dos tradutores pioneiros na editorial, recibirá unha merecida homenaxe nun acto que se celebrará, ás 19:00 horas, no auditorio do centro sociocultural de Caixanova de Vigo.

Valentín Arias López naceu en Sarria en 1934. En 1969 comezou a traballar coa editorial Galaxia e posteriormente, a partir de 1980, con Edicións Xerais de Galicia, como autor dos primeiros libros educativos e tradutor dos títulos das primeiras coleccións xuvenís da editorial, especialmente de «Xabarín». Foi membro fundador en 1984 da Asociación de Tradutores Galegos, da que foi presidente. Traduce fundamentalmente do francés, do portugués e do español. En 1989 recibiu o premio Ramón Cabanillas de Tradución, e o Premio de Tradución Xuvenil do Ministerio de Cultura. Entre as súas moitas traducións atópanse as obras de Jules Verne A volta ao mundo en oitenta días, Viaxe ao centro da terra e Da Terra á Lúa, Voo de noite de Antoine de Saint-Exupéry, O estranxeiro de Albert Camus e A fractura do miocardio de Jacques Fansten. Tamén traballou no equipo que traduciu O enxeñoso fidalgo don Quixote da Mancha. Ademais publicou numerosos artigos sobre a tradución e a función do tradutor, en especial en países con linguas minorizadas.

Facemos un repaso das vinte e nove traducións publicadas por Xerais ao longo do ano 2008.

  • A idade da auga, James Salter, «Xerais Narrativa», relatos, inglés. Traducións de Gonzalo Navaza, María Reimóndez,  Dolores Martínez Torres e Ana Hermida Ruibal.
  • O segundo sexo Tomo I. Os feitos e os mitos, Simone de Beauvoir, «Xerais Ensaio», ensaio, francés. Tradución de Marga Rodríguez Marcuño.
  • Un barquiño coma min, Thomas Docherty, «Xerais Sopa de contos», álbum ilustrado, inglés. Tradución de Dolores Martínez Torres.
  • Negros e brancos, David Mckee, «Xerais Sopa de contos», álbum ilustrado, inglés. Tradución de Montserrat Paz.
  • A cidade e os días. Calendario Histórico de Vigo,  Xosé María Álvarez Blázquez, «Xerais GO»,  historia, español. Tradución de Manuel Bragado e Pablo Sánchez Mato.
  • Venres ou a vida salvaxe, Michel Tournier, «Xabaril», francés, novela. Tradución de Gustavo Luca de Tena.
  • Viaxe ao centro da da Terra, Jules Verne, «Xabaril», francés, novela. Traducion de Valentín Arias López.
  • A volta ao mundo en oitenta días, Jules Verne, «Xabaril», francés, novela. Tradución de Velntín Arias López.
  • A noite que Wendy aprendeu a voar, Jaume Martín, «Fóra de Xogo», catalán, novela. Tradución de Ignacio Chao Castro.
  • Os negocios do señor don Gato, Gianni Rodari, «Sopa de libros», italiano, relatos. Tradución de Silvia Gaspar.
  • A vida encaixa, Eugène, «Sopa de Libros», francés, novela. Tradución de Emma Lázare.
  • O pequeno señor Paul, Martin Baltscheit, «Xerais Xuvenil ilustrada», alemán, novela. Tradución de Patricia Buján Otero.
  • Poderosa. Diario dunha rapaza que tiña o mundo na man, Sèrgio Klein, «Fóra de Xogo», portugués. novela. Tradución de Mercedes Pacheco Vázquez.
  • A porta de Mayo, Gonzalo Moure e Tina Blanco, «Xerais Narrativa», español, novela. Tradución de Jaureguizar.
  • Se comes un limón sen facer xestos, Sèrgi Pamies, «Xerais Narrativa», catalán, relatos. Tradución de Antón Dobao.
  • Mil cretinos, Quim Monzó, «Xerais Narrativa», catalán, relatos. Tradución Helena González.
  • Mal de escola, Daniel Pennac, «Xerais Narrativa», francés, ensaio. Tradución de Xavier Senín Fernández e Isabel Soto López.
  • No labirinto do vento, Marina Colasanti, «Xerais Infantil e Xuvenil ilustrada», relatos, portugúes. Tradución de Mercedes Pacheco Vázquez. Edición: novembro 2008.
  • A clase (Entre les murs), F. Begaudeau, «Xerais Narrativa», novela, francés. Tradución de Xavier Senín Fernández e Isabel Soto López. Edición: decembro 2008. A novela inspirou a película A clase de Laurent Cantet, Premio de Ouro de Cannes e candidata francesa aos Óscar 2009.
  • O meu cole, Jordi Sierra i Fabra, «O meu mundo», conto ilustrado, catalán. Edición: outubro 2008.
  • Katiuscas amarelas, Xabier Mendiguren, «O meu mundo», conto ilustrado, euskera Edición: outubro 2008.
  • ¡Que paisaxe!, Teresa Durán, «O meu mundo», conto ilustrado, catalán. Edición: outubro 2008.
  • A granxa de Simón, Enric Lluch, «O meu mundo», conto ilustrado, catalán. Edición: outubro 2008.
  • Pepe e o seu hámster, Teresa Soler, «O meu mundo», conto ilustrado, catalán. Edición: outubro 2008.
  • Munia dorme baixo a cama, Juan Cruz Igerabide, «O meu mundo», conto ilustrado, euskera. Edición: outubro 2008.
  • Dame a man, Seve Calleja, «O meu mundo», conto ilustrado, castelán. Edición: outubro 2008.
  • O álbum de Jumbo, Care Santos, «O meu mundo», conto ilustrado, catalán. Edición: outubro 2008.
  • Vítor ponse a remollo, Pasqual Alapont, «O meu mundo», conto ilustrado, catalán. Edición: outubro 2008.
  • Iván, o cabaleiro valente, Carmen Gil, «O meu mundo», conto ilustrado, español. Edición: outubro 2008.

Este ano 2008, foi, ademais, particularmente vizoso no número de traducións de textos literarios publicados, orixinalmente en galego, por Xerais a outras linguas. Sinalamos os seguintes:

«A porta de Mayo»

Setembro 27, 2008

Está a piques de chegar ás librarías A porta de Mayo a novela de Gonzalo Moure e Tina Blanco, traducida ao galego por Jaureguizar.

Pódese ganar unha guerra e perder todas as batallas. Pódense gañar todas as guerras e perder todas as batallas dunha familia. Ata a loucura, ata a morte. Una tumba nun prado, acarón dun torreón. Patricio Mayo inventa cada vez unha historia distinta para agachar a súa verdade. Desde o corpo do seu devanceiro, o noble irlandés Patrick O’Mayo que quixo unirse á terceira cruzada de Corazón de León pero se equivocou de costa para desembarcar en Galicia, ata os mortos máis innomeables da guerra civil. A porta de Mayo de Gonzalo Moure e Tina Blanco é a novela que Clara e Manuel escriben sobre sobre o seu devanceiro, o despistado e desmesurado irlandés, mais viven ao mesmo tempo a traxedia final dunha familia condenada á desaparición. E a tumba do prado do torreón, o seu escuro segredo leva a Clara a atoparse con todos os fantasmas dos Mayo. Ata a loucura, ata a morte.

«Poderosa», o novo «Harry Potter»?

Setembro 26, 2008

Xosé Manuel Eyré pregúntase no seu blog se Poderosa non será o novo Harry Potter. Recollemos un fragmento da súa anotación:

A novela é interesante. Xustamente iso: interesa. Consegue meter a lector na historia. Familiarízao con ela de xeito moi efectivo. Mañá comezo a escribir a crítica e a reler O profesor de vegliota, hai un par de cousas que necesito comprobar relativas á emotividade narratatorial.

Será esta Joana Dalva a sucesora de Harry Potter?

Poderes para iso ten, esta Poderosa. Mais, non vai depender diso. Finalmente todo dependerá do bon suceso do filme que en 2009 se rodará.

O lector adulto atopará acenos moi interesantes (algúns xa se ven nos subliñados desta Ferradura), por exemplo sobre a dualidade realidade-ficción, sobre o poder dos desexos, inclusive comentarios cara a unha posíbel poética, sobre o destino….

James Salter, conferencia en Stirling

Setembro 26, 2008

O vindeiro luns, 29 de setembro, no Centro de Estudos Galegos da Universidade de Stirling (Escocia), o escritor escocés James Salter, autor d’ A idade da auga,  impartirá unha conferencia que leva por título «Porque escribiu un escocés un libro en galego?». A idade da auga é o primeiro libro do escritor escoces, afincado en terras miñotas, sendo esta edición en galego, tamén, a primeira dunha obra escrita orixinalmente en inglés, lingua na que polo momento permanece inédita.

Narrativa catalana en galego

Setembro 25, 2008

Tal como se anunciara en xeraisblog, xa están no prelo as traducións dos libros de relatos de Quim Monzó e Sèrgi Pamies, dous dos autores da narrativa catalana contemporánea máis aclamados polo público e recoñecidos pola crítica. Con estas dúas traducións, Xerais Narrativa continúa o seu proxecto de tradución de textos contemporáneos das literaturas ibéricas, con especial atención aos procedentes das literaturas catalana e euskalduna. As impactantes imaxes de cuberta de ambas as dúas edicións foron preparadas por Fran Herbello.

Mil cretinos, o último libro de narrativa do recoñecido autor catalán Quim Monzó, camiña a través dese difícil equilibrio entre a miseria humana e a vida, abordando a dor, a vellez, a morte e o amor. Desde unha paisaxe cotiá do baleiro, Monzó constrúe un libro rotundo, onde o humor, a miseria e unha certa tristeza tecen un ton de desamparo, de falsa felicidade, que o autor analiza, coma sempre, desde unha ollada sen concesións. Mil cretinos, traducido ao galego por Helena González, é un libro fermoso e contundente dunha das voces máis singulares das literaturas ibéricas de hoxe.

Quim Monzó (Barcelona, 1952) é o autor máis indiscutible da literatura catalana de hoxe. Premiado con galardóns como o Nacional de Literatura, o Premio de narrativa Ciutat de Barcelona, o de novela Prudenci Bertrana, o Lletra d’Or, o dos lectores de El Temps e, en varias ocasións, o Premio da Crítica, a súa narrativa está traducida a máis de vinte idiomas. Segundo a critica literaria do xornal The independent, Monzó é «un dos mellores escritores de relatos do mundo» e «un dos escritores máis orixinais do noso tempo». Mil cretinos é o seu último e esperado libro de relatos.

Se comes un limón sen facer xestos, libro de vinte relatos de Sergi Pàmies, traducido por Antón Dobao, afronta con mestría, situacións cotiás e fantásticas que nos mergullan nas emocións humanas. A partir de situacións intranscendentes, o catalán Sergi Pàmies desenvolve, en poucas frases, a inquedanza, o drama, a explosión ou o absurdo; e faino desde unha ollada ácida e refrescante, penetrante e contida. Coa caracterización de personaxes vulnerables, o autor descóbrenos o amor non correspondido, a soidade, as dependencias familiares, a desconfia-nza e a frustración, que crean un libro breve, de gran talento narrativo, un libro que chama incisivamente polos lectores e lectoras.

Sergi Pàmies (París, 1960) é un dos autores estrela da literatura catalana actual. Con libros de relatos como T’hauría de caure la cara de vergonya, La gran novel.la sobre Barcelona (Premio da Crítica Serra d’Or), L’ultim llibre de Sergi Pàmies ou novelas como La primera pedra (Premio Ícaro) ou L’ instint (Premi Prudenci Bertrana), a súa obra está traducida ao francés, alemán e castelán. Sergi Pámies é colaborador habitual de diversos medios de comunicación. Se comes unha limón sen facer xestos é o seu último libro de relatos e o primeiro do autor que se traduce ao galego.

«Les feux de La Corogne», entrevista de Liberation a Manuel Rivas

Setembro 19, 2008

O xornalista de Liberation Philippe Lançon viaxou á Coruña para entrevistar a Manuel Rivas con motivo da aparición en frances d’ Os libros arden mal. Recomendamos a longa entrevista, que constitúe un dos fitos máis salientables da presenza dun autor galego nun medio internacional. Reproducimos directamente varios parágrafos significativos do texto:

Avant d’écrire, Rivas a lu, regardé, beaucoup interrogé : «Mon imagination procède par cercles concentriques. Le premier est documentaire ; le second, oral ; le troisième, fermenté. A un moment, j’ai failli abandonner. Tant que j’étais dans la fumée du bûcher, je voyais. Elle envahissait les bâtiments publics, les maisons, les cerveaux, les cœurs. Quand elle s’est dis sipée, l’odeur a persisté, mais je ne savais plus quoi en faire.» L’histoire de la Galice flambe avec son bûcher, pleure avec sa pluie, chante avec ses poètes, émigre avec ses émigrants, revient avec les revenants. Le roman est son beau foutoir et le porte-voix d’une ville où le vent disperse et rapporte depuis toujours absolument, tristement et merveilleusement tout.

[…]

«Chaleur». En galicien, la langue dans laquelle écrit Rivas, puis en espagnol, celle dans laquelle il ne traduit plus lui-même que ses poèmes, le roman s’intitule : Les livres brûlent mal. C’est que le feu du 19 août est novice, un bébé inquisiteur et fasciste qui «doit vaincre les résistances, l’incompétence des incendiaires, le manque d’habitude de faire brûler les livres. L’incrédulité des absents. On voit bien que la ville ne conserve aucune mémoire de cette fumée paresseuse et réticente, circulant dans l’étrangeté de l’air qu’on respire». Les personnages de Rivas racontent les pages qui fondent, l’odeur qu’elles dégagent, la difficulté que les hommes ont à se défaire des mots. Sa nature de poète enveloppe le récit. Il note que, «même s’il pleut sur les livres, les mots dégagent encore de la chaleur», que l’atmosphère dans laquelle ils brûlent «est trouée». Et il est là pour explorer ces trous.

[…]

Le titre français, l’Eclat dans l’abîme, est le nom d’une association démocrate et humaniste, un «athénée» qui regroupe un boxeur célèbre, son partenaire d’entraînement, un peintre, un chanteur de tango… Ceux qui vont mourir, être déportés ou marginalisés. Le chanteur de tango fuira en Amérique du Sud, plus tard, après avoir été tabassé et traîné par les cheveux par son protecteur fasciste. Le roman est dédié à un libraire fameux de Vigo qui, enfant, fut la mascotte de cet athénée : «Sa voix, di t Manuel Rivas, changeait selon la personne dont il parlait. En l’écoutant, j’avais une sensation de stupeur et de quiétude.» C’est cela que l’homme dégage et que le romancier a voulu restituer. Mais Antón Patiño Regueira est mort peu avant la publication du livre.

«Os libros arden mal», finalista do Premio Medicis

Setembro 16, 2008

A edición francesa d’ Os libros arden mal atópase entre as obras finalistas que optan ao Premio Medicis, o máis importante da edición francesa, xunto ao Goncourt. Rivas, incluído no apartado de Literatura estranxeira, comparte deste xeito nómina de finalistas con autores como Richard Ford, Don De Dillo, Ian MaCwan ou Sasa Stanisic. L’ eclat dans l’ abîme será presentada na libraría Le Merle Moqueur de París o vindeiro 23 de setembro ás 19:00 nun encontro dos lectores e lectoras co autor galego.

«Mal de escola», a volta de Daniel Pennac en galego

Setembro 14, 2008

Nos primeiros días de outubro estará nas librarías galegas Mal de escola, a celebrada obra de Daniel Pennac, traducida para a nosa lingua por Xavier Senín Fernández. Mal de escol, Premio Renaudot 2007, constitúe unha magnífica mestura de memorias e de ensaio que aborda tanto os problemas actuais da educación, como as lembranzas do autor tras a súa experiencia como un mal alumno adolescente e como profesor de lingua nun instituto parisino durante vinte e cinco anos.

Daniel Pennac, nunha liña semellante á de Coma unha novela (Xerais 1993), aborda en Mal de escola a cuestión da escola e da educación dende o punto de vista dos malos alumnos. O autor, un dos máis celebrados das letras francesas contemporáneas,  un pésimo estudante adolescente, estuda esta figura do folclore popular outorgándolle a nobleza que se merece e restituíndolle a carga de angustia e dolor que a acompaña. Mal de escola mestura as testemuñas autobiográficas (como estudante e profesor que exerceu a docencia durante vinte e cinco anos nun instituto de París) con reflexións sobre a pedagoxía e as disfuncións da institución escolar, o papel dos pais e da familia co papel da televisión e dos medios de comunicación actuais, a sede de aprendizaxe coa dor de ser un mal estudante, o sentimento de exclusión do alumno e o amor á ensinanza do profesor. Mal de escola, Premio Renaudot 2007, é un fenómeno editorial en Francia capaz de reabrir un gran debate arredor das razóns do fracaso escolar e do estado e do futuro da educación pública.

Daniel Pennac lendo un anaco da obra orixinal na televisión francesa.

“Os libros arden mal”, edición en Gallimard

Setembro 3, 2008

Les editions Gallimard publicarán neste mes de setembro  L’ eclat dans l’ abîme. Mémoires d’ un autodafé, a edición francesa d’ Os libros arden mal, a aclamada novela de Manuel Rivas. Reproducimos a presentación editorial da obra:

Huit ans après Le Crayon du charpentier, voici le nouveau roman de Manuel Rivas, sans doute la plus riche et la plus vaste fresque qu’il nous ait donnée sur la Galice. Au cœur du récit, un fait historique : l’autodafé qui a eu lieu sur le port de la Corogne le 17 aout 1936, quelques semaines après le «pronunciamiento» du général Franco et le début de la Guerre Civile espagnole. Ce jour-là, des centaines de livres provenant des bibliothèques publiques et privées de Galice ont été brûlés devant les habitants de la ville par des militants de la Phalange – le parti fasciste espagnol. Mais les livres brûlent mal, on le sait, et du bûcher se sont détachées quelques pages, une couverture, une illustration, qui soudain se sont mises à danser dans le vent et ont échappé aux flammes.

En bon poète, Manuel Rivas nous invite à suivre les vagabondages de ces bouts de papier. En bon romancier, il nous raconte les mille et une histoires qui s’y cachent. Les cahiers calcinés d’un manuel d’électricité nous parlent ainsi du destin du boxeur Vicente Curtis, ancien membre de l’athénée révolutionnaire «L’Eclat dans l’abîme», condamné à traîner dans les rues le cheval en bois des photographes ambulants. Une illustration méconnaissable nous renvoie aux aventures de la petite lavandière Ô qui, dans les eaux de la rivière, voit surgir de mystérieux visages. Un peu plus loin, une page de garde à demi brûlée porte encore l’ex-libris de la bibliothèque de Santiago Casarès Quiroga, le leader républicain qui doit fuir la Galice et se retrouve exilé en France avec sa fille Vitola, la future María Casarès.

Nous passons d’un personnage à l’autre, d’une histoire à l’autre, en tournant doucement l’invisible sphère armillaire qui fait de ce roman un kaléidoscope ou un carrousel enchanté. Ces pages d’une intense poésie nous montrent que dans la ville de la Corogne, comme partout ailleurs, la condition de l’homme est celle d’un être fragile et toujours imprévisible, capable à chaque instant du meilleur comme du pire.

A aparición desta edición francesa, traducida por Serge Mestre, foi xa moi ben recibida pola prestixiosa revista literaria Lire, onde o crítico André Clavel recibe a obra con entusiasmo:

Il y a du Borges chez Rivas, le gardien de la mémoire, le petit frère de Noé dont l’arche de papier est un merveilleux pied de nez à la violence qui terrassa son pays. Comme si les livres, même réduits en cendres et en poussière, portaient les germes de leur propre résurrection.

Rivas xa publicara con anterioridade e con moi boa acollida, tamén en Gallimard, Le crayon du charpentier (2000) e La langue des papillons (2003). L’ eclat dans l’ abîme será presentada na libraría Le Merle Moqueur de París o vindeiro 23 de setembro ás 19:00 nun encontro dos lectores e lectoras co autor galego.

“Poderosa”, diario dunha rapaza que tiña o mundo na man

Agosto 31, 2008

Poderosa de Sèrgio Klein é un dos maiores éxitos da literatura xuvenil recente no Brasil. Traducida por Mercedes Pacheco Vázquez aparece esta semana en Fóra de Xogo para conquistar milleiros de lectores en galego. Poderosa constitúe a primeira entrega dunha serie (da que ata agora no Brasil a editora Fundamento leva publicados tres títulos e da que se publicará un cuarto en 2009) que tamén editará Xerais e da que xa se está preparando unha adaptación cinematográfica.

Joana Dalva vive cos seus pais, cun irmán pequeno, que é o neno máis pesado do mundo, e coa súa avoa, que pasa os días na cama sacando a pintura da parede coas unllas e que non se decata do que pasa ao seu redor. Este é o ambiente no que vive unha rapaza que soña con ser escritora.

Un día fai unha redacción sobre Xoana de Arco e provoca unha reviravolta na historia e nela mesma. Se unha simple redacción podía cambiar o pasado, por que non usar a literatura para cambiar o presente? Joana Dalva non dubida en converter a ficción en realidade. O problema é que cada texto que ela escribe coa man esquerda provoca consecuencias imprevistas, orixinando outros textos que traen novos problemas. É o xogo do gato e do rato que acaba escapando do seu control. Para participar nese xogo non é preciso ter a idade de Joana Dalva, nin sentir na pel os conflitos e as espiñas da adolescencia.

Esta novela de Sérgio Klein, que obtivo enorme éxito no Brasil, é para todos os lectores e lectoras que cren no poder transformador das palabras.

Críticas na revista “Os meus livros”

Agosto 1, 2008

A prestixiosa revista literaria portuguesa Os meus livros (a única dedicada esxlusivamente aos libros en Portugal) dedica unha páxina para recomendar as edicións en portugués d’ O único que queda é o amor de Agustín Fernández PazDragona de Xavier Queipo.

Premer sobre a imaxe para ler o texto.

Ramón Caride, máis traducións

Xullo 26, 2008

A portuguesa editorial Deriva anuncia a tradución do conxunto dos volumes da serie “As aventuras de Said e Sheila” de Ramón Caride e publicados orixinalmente en galego na nosa colección Merlín. Á tradución de Perigo vexetal, xa no mercado e incluída no Plan Nacional de Leitura, uniranse as de Ameaza na Antártida, O futuro roubado e A negrura do mar. A serie, ilustrada por Miguelanxo Prado, conformará unha colección específica e xa conta cun blog, no que proporcionan axudas para os mediadores. Así mesmo, estes mesmos títulos continuarán sendo editados en castelán por Anaya Infantil y Juvenil.

Monzó e Pamies en galego

Xullo 26, 2008

A Nosa Terra faise eco da noticia da próxima aparición en Xerais Narrativa das traducións dos libros de relatos máis recentes de Quim Monzó e Sergi Pamies.

“O único que queda é o amor”, críticas en Portugal

Xullo 14, 2008

Coñecimos hoxe as primeiras críticas publicadas en Portugal sobre So resta o amor, a tradución d’ O único que queda é o amor de Agustín Fernández Paz. Reproducimos algúns dos parágrafos significativos:

  • “Embora sobejamente premiado e traduzido, [Agustín Fernández Paz] ten un número irrisório de obras publicadas en Portugal dirigida a adolescentes e adultos: Cartas de Inverno (Contemporánea), no registo infano-juvenil, O Centro do Labirinto e O Laboratório do Doutor Nogueira, ambos editados pela Ambar, e no juvenil As Raparigas, na Dom Quixote. Agora Nelson de Matos acaba de publicar, na súa coleccão “Mil Horas de Leitura”, o seu romance mais recente, Só resta o amor, uma ficcão adulta de grande mestria, memorável, que se tece em torno da descoberta do amor (e do desamor) que as suas personagens –Diana, Sara, pablo, Laura, Adrián, Daniel– vivem como um poderoso factor de transformação e verdade essencial como o ar que se respira. Depois disso, a cidade, a casa de todos, nunca será a mesma. Aínda uma parábola sobre o poder das palavras e dos livros.” (Vítor Quelhas, Expresso, 12-07-2008).
  • “Relatos simples, muito concretos, que partem do denominador comun do amor sem fazer disso uma coisa pegajosa e arrastada. São apenas pequenos nadas que se fazem grandes, com um incontornábel sabor a Verão.” (Catarina H. Marques, semanario Sal, 05-07-2008).
  • Só resta o amor é o livro mais recente deste galego (nascido em Lugo en 1947) que não é desconhecido em Portugal, onde já tinha quatro outros livros publicdos. Trata-se de uma colectânea de dez contos que falam todos da importância do amor, esse sentimento capaz de nos transformar mais profundamente que qualquer outro, e também da sua ausència.” (Público, 04-07-2008).
  • “Há livros que só poderiam ser vendidos nas farmácias e com necessidade de receita médica: é o caso de Só Resta o Amor, de Agustín Fernández Paz (Ed. Nelson de Matos) – uma história infiel, como acontece com as que valem a pena.” (Francisco José Viegas, Correio da manhã).

“A cidade e os días”, crítica

Xullo 10, 2008

O historiador Xosé Antonio López Teixeira publica hoxe no Faro da Cultura unha crítica sobre a edición en galego d’ A cidade e os días, o calendario histórico de Vigo de Xosé María Álvarez Blázquez.

“So resta o amor”

Xullo 9, 2008

O blogueiro Martin Pawley publica unha anotación sobre a aparición da tradución portuguesa d’ O único que queda é o amor de Agustín Fernández Paz. Reproducímolo polo seu indubidable interese:

A publicación na editora de Nelson de Matos dunha tradución ao portugués de O único que queda é o amor do amigo e mestre Agustín Fernández Paz é un fito que non debe pasar inadvertido. É a primeira vez que un dos grandes da LIX galega aparece nunha (coidadísima) colección “para adultos”, compartindo catálogo con figuras indiscutíbeis da cultura lusófona coma José Cardoso Pires, Pepetela e Manuel Alegre. Nunha aposta valente do editor, o autor é presentado xa na capa como un “fascinante escritor galego”. Galego, insisto. Da mesma maneira, na lapela dise do libro que “Com ele a literatura galega toma lugar na nossa colecção”, para logo engadir que é “Uma literatura fascinante numa língua irmã”.

Traballados con mestría e sutileza, os relatos reunidos no volume acaban por compoñer unha verdadeira enciclopedia sobre o amor, e reivindican con emoción e saudade a súa capacidade transformadora, coa certeza de que amar fainos diferentes. A súa chegada ás librarías dun país que tamén temos por noso coloca ao bo de Agustín nunha posición de privilexio. E ben merecida, abofé que si.

“O pequeno señor Paul”

Xullo 8, 2008

A vindeira semana chegará ás librarías O pequeno señor Paul, o fermoso libro de relatos de Martin Baltscheit, traducido do alemán por Patricia Buján, onde a lectura é o centro da vida dun entrañable personaxe.

O pequeno señor Paul vivía nun mundo cheo de libros, adoraba os libros. Medrou entre árbores cargadas de libros e dedícalle todos os días un tempo á lectura. Ás veces encóntrase con que un libro ten un final errado e, sen pensalo dúas veces, aló vai ver o escritor. Ou se ten que cambiar algo na súa vida, vai a un taller de remendos ou sobe a un tren invisible, rumbo ao país da risa perdida, en que coñece un home forzudo que lle explica como se pode saber que aspecto ten un día bo ou un día malo, se está agochado dentro dun bolso. No mundo do señor Paul, todo o que teña espazo entre as tapas duras dun libro e o que faga vibrar a alma dun lector é posible. E todo iso, son moitas, moitas cousas… En breves relatos ilustrados por Ulf K., orixinais e sorprendentes , Martin Baltscheit vainos presentando ao señor Paul, protagonista de todas as historias, amosándonos, ao tempo, unha mirada inxenua e aguda da realidade.  

“So resta o Amor”, Agustín Fernández Paz

Xuño 17, 2008

O vindeiro 26 de xuño chega ás librarías portuguesas So resta o Amor, a tradución ao portugués d’ O único que queda é o amor, o máis recente libro de Agustín Fernández Paz. O libro é a terceira entrega da colección “Mil horas de leitura” de Ediçoes Nelson de Matos, tras o Lavagante de Joe Cardoso Pires e Contos de Morte de Pepetela. Nelson de Matos presenta a Agustín Fernández Paz como “Um fascinante escritor galego”. Reproducimos a folla promocional do libro que remata de forma ben expresiva: “Com ele a literatura galega toma lugar na nossa colecçao. Uma literatura fascinante numa língua irma.”

“Mil cretinos”, críticas

Xuño 15, 2008

María Xesús Lama publica en Protexta unha crítica de Mil cretins, o libro de relatos de Quim Monzó que publicaremos en galego nos vindeiros meses, traducido pola profesora Helena González.

Premer na imaxe para ler o texto.

“O segundo sexo”, crítica

Xuño 15, 2008

Helena Miguélez Carballeira publica en Protexta unha crítica da tradución galega, preparada por Marga Rodríguez Marcuño, do primeiro tomo d’ O segundo sexo de Simone de Beauvoir.

Quim Monzó e Sergi Pamies en galego

Maio 24, 2008

Coincidindo coa presenza en Santiago de Quim Monzó anunciamos a aparición nos meses do vindeiro verán da edición en galego de Mil cretins, o seu máis recente libro de relatos traducido dende o catalán pola profesora Helena González. Así mesmo, o escritor Antón Dobao ultima a tradución do libro de Sergi Pamies Si menges una llimona sense fer ganyotes. Con estas dúas traducións comezamos na colección Xerais Narrativa unha liña de traducións de obras actuais da literatura catalana que, a partir de agora, poderán ser lidas polo público galego na súa lingua.

Tres novos títulos de Xabaril

Maio 20, 2008

Recibimos tres novas reedicións da renovada colección Xabaril de clásicos da literatura xuvenil: Viaxe ao centro da Terra e A volta ao mundo en 80 días de Jules Verne e Venres ou a vida salvaxe de Michel Tournier.

Reedición de “Os negocios do señor Gato”

Maio 5, 2008

Chegou ás nosas máns os primeiros exemplares da reedición, na colección Sopa de Libros, do fermoso libro Os negocios do señor Gato de Gianni Rodari, traducido ao galego por Silvia Gaspar.

¿Pode haber algo máis suculento ca un rato en lata? É o que o serñor Gato pretende vender na súa flamante tenda de alimentación. Para iso conta cunha caixeira e mais un axudante moi eficaces: a publicidade funciona e a lista de encargas dos clientes medra por momentos… Un excelente negocio, segundo o seu dono. Pero, claro, os ratos non serán do mesmo parecer.

Novas críticas no “Faro da Cultura”

Maio 1, 2008

Francisco Martínez Bouzas publica unha nova crítica sobre A lúa dos Everglades, a novela de Xesús Manuel Marcos. Así mesmo, no mesmo espazo de Faro da Cultura hoxe aparecen os textos de Dorinda Castro Soliño sobre Diario dun pai acabado de nacer de Henrique Alvarellos e de Laura Caveiro sobre a tradución d’ O segundo sexo de Simone de Beauvoir.

“Herba moura” en italiano e holandés

Abril 18, 2008

Hoxe recibimos as edicións italiana e holandesa da novela Herba moura de Teresa Moure.

A edición italiana Le tre donne di Cartesio , cunha tirada de 14.000 exemplares e encadernación en tapa dura, foi preparada pola editorial Corbaccio do Gruppo Editoriale Mauri Spagnol.

A holandesa Nachtschade, cunha tirada de 3.000, tamén en tapa dura, apareceu na editorial Signatuur.

Estas edicións engádense ás xa publicadas en castelán, catalán e portugués da novela de Teresa Moure, que obtivera en 2005 o Premio Xerais de Novela.

“O club da calceta”

Abril 12, 2008

María Reimóndez presentou a pasada semana en Boloña, Roma, Milán e Padova a edición italiana d’ O club da calceta, novela editada por Xerais no 2006 e cuxa tradución se converteu en pouco tempo no título máis vendido da editorial Gran Vía Edizioni.

Coincidindo coa Feira do Libro Infantil e Xuvenil, María Reimóndez comezou a xeira de presentacións en Boloña, o día 1 de abril, nun acto que contou coa participación da xornalista italiana Giulia Gadaleta. O día seguinte, o café Papyrus de Roma acolleu unha dramatización de textos de tres das protagonistas da novela: Elvira, Rebeca e Nanda. Na capital italiana interviñeron tamén o tradutor e profesor de lingua e literatura galega da universidade La Sapienzza de Roma, Attilio Castellucci, e a lectora de galego da mesma universidade, Inma Otero Varela. Ademais, tanto en Roma como en Milán, a autora luguesa contou coa presenza de clubes de calceta locais. A súa viaxe rematou en Pádova o venres 4 de abril, nun acto no que, ademáis da autora e do traductor, participaron o profesor de filoloxía da universidade da Perugia Carlo Pulsoni e a lectora de galego da universidade de Pádova, Maria Cendau. Aproveitando a súa presenza en Italia, o grupo de estudo sobre literatura contemporánea da Universidade de Pádova ofreceulle ademais a María Reimóndez participar nunha compilación de relatos sobre as cidades europeas que se publicarán primeiro na rede e máis tarde en en formato libro.

A piques de sair a edición en castelán a cargo da Editorial Algaida, O club da calceta, novela editada por Xerais en 2006 vai pola tercera edición en galego. Ademais, a compañía Teatro do Morcego está de xira coa versión teatral polas salas das distintas cidades galegas e Antón Dobao prepara unha adaptación para televisión.

“A cidade e os días”

Abril 10, 2008

Por fin, despois de case oito meses de traballo, temos na imprenta a tradución d’ A cidade e os días, o voluminoso calendario histórico de Vigo de don Xosé María Álvarez Blázquez. Consideramos esta edición como un dos fitos máis relevantes na homenaxe nacional que a sociedade galega tributa ao editor de Monterrei e Castrelos. O libro estará nas librarías na primeira semana de maio. Presentamos a cuberta (na que pretendimos emular a realizada en técnica serigráfica na edición príncipe) e transcribimos a nota editorial que preparamos:

Esta edición d’ A cidade e os días, publicada por Xerais en colaboración coa alcaldía do concello de Vigo, rescata para a lingua galega o calendario histórico de Vigo, desenvolto por Xosé María Álvarez Blázquez ao longo de 1959 nas páxinas de Faro de Vigo e publicado, logo, en formato de libro por Ediciones Monterrei en 1960. Unha obra monumental, na que Xosé María ofrece un impresionante fresco histórico de Vigo, desde o burgo de pescadores da Idade Media que foi, pasando polo carácter de porto corsario que abrigou no século XVIII, ao empuxe da abella ribeira que a convertiu na cidade portuaria e industrial de hoxe. Tras a súa primeira publicación, hai case cincuenta anos, A cidade e os días –a pesar de que moitos dos datos e informacións, afortunadamente, foron superados pola actual historiografía viguesa– non perdeu un ápice do seu interese xa que constitúe moito máis ca un libro de historia. A cidade e os días é unha apaixonada biografía literaria da cidade de Vigo e da súa contorna, escrita cunha prosa maxistral e un alento narrativo moi notable. Eis nese carácter profundamente literario onde reside a importancia e a beleza deste grande relato colectivo, que dificilmente vai quedar obsoleto.

Finalistas no Premio San Clemente

Abril 8, 2008

Dúas das novelas de Xerais Narrativa publicadas o pasado ano foron declaradas finalistas da XVª edición do Premio Arcebispo Juan de San Clemente: Cardume de Rexina Vega, na categoría de mellor novela galega, e Terrorista de John Updike, na de novela estranxeira. Un xurado de lectores, formado por alumnos e alumnas de bacharelato de cinco centros de toda Galicia, valorará as obras finalistas. Na pasada edición deste mesmo premio a obra galega gañadora foi O club da calceta de María Reimóndez.

David Mckee, outra vez en galego

Abril 7, 2008

Con Negros e brancos, David Mckee –un dos autores e ilustradores máis recoñecidos internacionalmente– creador do inesquecible personaxe do elefantiño Elmer, volve publicar en galego no catálogo de Xerais.

Negros e brancos, un dos seus primeiros e máis coñecidos álbums, publicado no Reino Unido hai trinta anos, é un alegato plenamente vixente en contra da guerra, a prol da educación para a paz e a convivencia entre persoas e mundos diferentes.

Eis a presentación editorial que preparamos:

Hai moito tempo, todos os elefantes do mundo eran brancos ou negros, e odiábanse entre si. A guerra non tardou en estoupar e, durante tempo e tempo non se volveu a ver ningún elefante sobre a Terra. Ata que un día saíron da selva os netos dos elefantes amantes da paz…

Para lectores de catro anos en diante. Xa dispoñible nas librarías.